04 juni 2007

Ik hou niet van SM

Elke goede verkoper, die serieus met zijn vak omgaat en met veel hart voor de zaak heeft gewerkt, krijgt wel eens de volgende vraag voorgelegd. “De huidige sales manager heeft een nieuwe baan gevonden, wil je hem opvolgen?” Voor veel verkopers is het bereiken van het salesmanagementschap het hoogst haalbare doel in hun commerciële carrière. Toetreden tot het managementteam, meedenken en meebeslissen over de toekomst van de organisatie en het aansturen van een groep jonge honden. Je moet als manager plannen schrijven, targets stellen en beleid formuleren. Klanten veranderen in doelgroepen, verkoopargumenten blijken ineens salestools te zijn en je voormalige collega’s zijn een dag later ‘mijn jongens en meiden’ geworden. Welkom in de wereld van SM.

Ook ik heb na enige jaren hard werken als commercieel professional een baan als sales manager aangeboden gekregen. Gretig en vol ambitie heb ik de kans aangegrepen om de verkoopafdeling binnen het bedrijf te gaan aansturen. Ik had net een tweejarige opleiding Sales Management succesvol afgerond en de jaren daarvoor reeds een stapel marketing en sales diploma’s gehaald. Ik was er helemaal klaar voor.


Aan de resultaten, complimenten van klanten en de prettige werksfeer heeft het zeker niet gelegen. Als je aan de buitenkant tegen mij als sales manager zou hebben aangekeken, vervulde ik mijn taken naar volle tevredenheid. Toch heb ik me in die jaren nooit echt op mijn plaats gevoeld.

Excel manager
In enkele maanden was het aantal dagen dat ik ‘buiten’ was teruggelopen van minimaal 3 naar maximaal 1. Steeds vaker keek ik naar Excel sheets, Powerpoint slides en dagelijkse omzetcijfers. Steeds vaker hoorde ik mezelf mijn mensen aansporen om hun bezoekverslagen en forecasts een keer op tijd in te leveren. Het aantal lijstjes dat ik voor de directie moest maken groeide van 3 per maand naar 15 per maand binnen 3 jaar tijd. Ik was een Excel manager geworden, die alleen nog met klanten communiceerde als er een puinhoop was ontstaan, die niemand anders meer kon oplossen. Alles wat ik leuk vond aan het salesvak deed ik niet meer, en alles waar ik een hekel aan had was mijn dagtaak geworden. Ik was goed in het vak, maar de passie was verdwenen en de energie was op.

Een jaar later heb ik de knoop doorgehakt. Ontslag genomen, wereldreis gemaakt en tijdens de maanden dat ik in Australië en Nieuw-Zeeland verbleef op zoek gegaan naar mijn ondergesneeuwde passies. Op een gegeven moment ben ik op een terras gaan zitten met een blocnote voor me. Ik ben een lijstje gaan maken met twee kolommen: “Waar krijg ik energie van” en “Wat kost me energie in het werk.” Toen ik een uurtje later naar mijn blaadje staarde was het allemaal duidelijk geworden. Het enige echte leuke onderdeel tijdens mijn Sales Management carrière vond ik het opleiden en coachen van mijn mensen. Hier kreeg ik energie van, meer dan ik er in moest stoppen.

Terug in Nederland ben ik binnen een week naar de Kamer van Koophandel gestapt en een trainingsbureau gestart. Zonder diploma’s, zonder klanten maar vol passie en energie. Het is de beste zakelijke beslissing die ik ooit heb genomen. Ik ken veel goede sales managers en het is voor veel van hen een prachtig vak. Maar voor mij? Zonder die jaren als SM’er te hebben gewerkt, zou ik hier nu niet zijn. Ik heb veel geleerd, maar je zult mij nooit meer achter de spreadsheets zien zitten om die wekelijkse lijstjes in te vullen. Dat laat ik aan de echte SM’ers over.

1 opmerking:

Rikkert Walbeek zei

Mooi en eerlijk verhaal, Harro!

groet, Rikkert